Bianca Koopman, 57 jaar, ruim een jaar lid van onze LETSkring (nr.32), partner van Wil Sijben, beantwoordt wildwestvragen van Paul (nr. 201).
Vraag maar een end weg
In de Manresastraat in Venlo staat hun mooie jaren 30-woning. Gesierd door een erker en originele glas-in-loodramen. Bianca laat mij binnen en meteen is te zien dat zij en haar Wil houden van helder buitenlicht, lichte kleuren, moderne inrichting en mooie kunst. Welkom in het huis van Bianca en Wil.
Waar stond jouw wieg en wie keken erin?
Middenbeemster, Noord-Holland. Toen was het nog een klein dorpje, inmiddels is het werelderfgoed. Mijn ouders keken erin; later kwamen nog een zusje en broertje. Mijn vader was timmerman en mijn moeder deed de huishouding, hetgeen ze later ook wel voor anderen deed.
Had jij een meisjesdroom?
Niet echt. In ons dorp was niks te doen dan alleen een voetbal- en een turnvereniging. Ik heb 10 jaar geturnd, maar ik wilde meer; uitgaan en zo. Toen ik 14, 15 jaar was wilde ik verhuizen naar de stad. Maar mijn ouders zagen dat niet zitten. Op mijn 20ste ben ik gaan samenwonen met een jongen in Alkmaar. Toen had ik de gewenste stad.
Ben je een denker of een doener?
Een doener. Ik kan wel eens op de bank zitten met een boek, en ik mediteer ook regelmatig, maar dan ben ik ook iets aan het doen.
Welke mensen vind je belangrijk?
Gandhi, vanwege zijn geweldloos verzet tegen onderdrukking. Maharishi, de grondlegger van de meditatie. Sri AmmaBhagavan van de Oneness University om meditatielessen te volgen en blokkades bij mezelf op te lossen. Want ik denk dat bij mensen onze grootste blokkade in ons hoofd zit: de piekergedachten. Die komen voort uit ervaringen in je leven en trauma’s zowel groot als klein. Als je die opruimt, krijg je rust in je hoofd. Dan leef je vrijer. Hoe meer mensen dat doen, hoe beter de wereld wordt.
Waar ga je op vakantie?
Dat is heel verschillend. Wij hebben heel veel gekampeerd, in rustige natuurcampings. Dan is het Frankrijk of Kroatië. Maar als er ergens iets interessants is, bijv. op het gebied van persoonlijke ontwikkeling (en dat is een passie van ons) dan gaan we daar naartoe en plakken er vaak een vakantie aan vast. Zo kwamen we o.a. in India, Engeland, Kreta en nog meer plekken. Of als we naar het zonnetje willen terwijl er nergens in de buurt zon is, dan gaan we bijv. in februari naar Dubai.
Ben jij complotdenker of een volger van overheid en wetenschap?
Ik ben een compleetdenker. Het is niet gemakkelijk om hierover te praten, omdat de meeste mensen alleen de wetenschap en het nieuws volgen dat op de televisie gebracht wordt; terwijl er nog heel veel niet in het nieuws wordt verteld wat ook gaande is in de wereld. En er zijn ook heel veel wetenschappers die zeggen: “Het klopt niet wat in de reguliere media wordt verteld.” Er zijn velden van wetenschap, bijv. vrije energie, buitenaards leven (UFO’s), die men niet wil onderzoeken in de “normale” wetenschap. Er is gigantisch veel meer aan informatie, aan wijsheid, dan wordt verteld. Daar zitten meestal, nee altijd, financiële belangen achter. Kijk naar de farmaceutische industrie. Er bestaan medicijnen die een stuk goedkoper zijn, minder bijwerkingen hebben. Natuurlijke medicijnen noemt men al gauw kwakzalverij. Dat is niet zo. Oorspronkelijk kwamen de medicijnen allemaal uit de natuur. Wat wij weg schoffelen in de tuin, daar zitten heel geneeskrachtige kruiden tussen. Dat wordt nu allemaal synthetisch gemaakt. En de industrie heeft er belang bij dat dat zo blijft, want daar worden miljarden mee verdiend. Dit is slechts één voorbeeld. Ik vind het jammer dat dat zo in een verdomhoekje wordt weggezet. Vind je dat een complot? Ik zie dat de energie-industrie, de farmaceutische industrie, de oorlogsindustrie geldelijke belangen hebben bij ziekte en oorlog. Ze hebben veel geld en macht en spannen mensen voor hun karretje ten koste van gezondheid en het leven van heel veel mensen op aarde. Er is zoveel meer aan wetenschappelijk onderzoek en informatie die ons bewust niet worden doorgegeven. Vandaar dat ik mij compleetdenker noem.
Heb je groene vingers?
We hebben een tuin. Toen we een jaar of vier geleden dit huis kochten stond er een perenboom, een olijfboom, frambozen, aardbeitjes, besjes. Inmiddels ben ik ook een beetje gaan moestuinieren. Zaadjes opkweken en dat soort dingen. Het lukt het ene jaar beter dan het andere. Groene vingers heb ik nog niet echt, maar dat komt wel.
Wat lees je?
Vooral boeken. Vakliteratuur, boeken over wereldkunde en soms een roman. De krant lees ik niet meer, want die geloof ik niet meer. De Andere Krant wel, een wekelijkse krant met alternatief nieuws, voor compleetdenkers dus.
Hoe ben je opgevoed?
Heel traditioneel. We moesten luisteren, zeiden “u” tegen mensen die ouder waren, we aten aardappelen, groente en vlees, mijn vader had een moestuin. Toen ik later biologisch ging eten, vond mijn vader dat maar onzin. Ik zei: “Pap, u had toch vroeger een moestuin. Spoot u vergif op de groente?” “Natuurlijk niet”, zei hij. “Nou Pap, dan aten wij dus biologisch.”
Zing je?
Op de lagere school hadden wij een leraar die dol was op zingen en de dag ermee begon. Daarna heb ik lange tijd niet gezongen, totdat ik begreep dat dat heel goed is voor een mens. En het is ook leuk. En zingen lost ook blokkades op in je keel. Toen ben ik in Alkmaar bij een koor gegaan. Een jaar later verhuisde ik naar Venlo en sloot me aan bij het koor Bravoure in Velden. We repeteren een keer per week en zes maal per jaar treden we op. Ik vind het heerlijk.
Waarom kwam jij van Alkmaar naar Limburg?
Wil en ik hebben elf jaar gelat. Wil is een Limburger. Hij had zijn familie, werk en relaties hier en ik in Alkmaar. We reisden met de trein naar elkaar en dat ging prima. Mijn moeder woonde in de buurt en ik merkte, achteraf, dat ik een oogje in het zeil hield. Mijn vader was al overleden. Ik was haar oudste kind en had geen gezin en geen kinderen. Een jaar voor corona vond ik mijn werk bij de gemeente Alkmaar niet meer zo leuk en kreeg ik een sabbatical. In dat jaar werd mijn moeder ziek en overleed ze. Toen merkte ik dat ik eigenlijk alle kanten op kon. Mantelzorgen hoefde niet meer en mijn werk deed ik niet meer met plezier. En ik wilde al enige tijd voor mijzelf beginnen. Welnu, dit was mijn kans. Wil was in Venlo al voor zichzelf begonnen. Ik verhuisde dus naar Limburg, naar Wil en ben met hem samen gaan werken in Calix stress- en burn-outcoaching.
Denk je wel eens aan de dood?
Ja, maar niet als iets dat erg of bedreigend is. Ik ben niet bezig met mijn dood. Als ik daar bang voor zou zijn, zou ik minder vrij leven. Ik heb geleerd dat er gewoon bij te nemen. Toen mijn vader overleed dacht ik: hij heeft mij voorgedaan hoe je kunt sterven. En dat sterven erbij hoort. Daardoor werd het voor mij normaler. Ik denk ook dat het niet voorbij is met de dood. Ik geloof wel in een soort reïncarnatie.
Wat zou je nog willen meemaken?
Een wereld waarin al dat kwaad weg is. Dat mensen echt vanuit het goede, het hart, vanuit liefde leven. Dat je niet zo hoeft op te letten of mensen het goed met je voorhebben.
Maar denk je dat tijdens jouw leven nog mee te maken?
Nee, maar dat zou ik wel graag willen meemaken.
Wat is de zin van het leven?
Wat een mooie vraag. In mijn beleving is dat dat je het leven leeft, zoveel mogelijk aan blokkades opruimt om zo vrij mogelijk te leven. Dus eigenlijk gaat het om het genieten van het leven. Dat je het zo leuk mogelijk maakt in je leven. En heel veel plezier en voldoening vind je in geven en anderen helpen. Dat geeft een vervullend gevoel.
Wat vind jij echt belangrijk in het leven?
Dat ik mezelf en andere mensen help bij het oplossen van blokkades zodat je zo vrij mogelijk leeft. En dat uit zich in wat we doen en ook in wat ik aanbied in de LETSkring. Bijv. energie lezen (readings), ik geef sessies die een stuk heling in de energie tot gevolg hebben. En oplossen van blokkades. Ook coaching bied ik aan, mindfulness-meditatie.
We sluiten het gesprek af in de kelder, waar Bianca me laat zien welke kruiden daar liggen te drogen voor gebruik. Heel gezond allemaal. En ik kreeg ook nog een fles zelfgemaakte kombucha mee.